• el
Αθήνα: 210 7257617 210 7233848
Θεσσαλονίκη: 2310 237040

2. Νοσοκομεία & Υποστήριξη

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί προσαρμογή της πρωτότυπης έκδοσης της NAM «Your next steps» (3η έκδοση, 2014), που μας παραχώρησε τα πνευματικά δικαιώματα. Η ΝΑΜ είναι ανεξάρτητη φιλανθρωπική οργάνωση παροχής πληροφοριών για τη λοίμωξη HIV με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Μπορείτε να δείτε το πρωτότυπο έντυπο στο www.aidsmap.com. H NAM δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνη για την ακρίβεια της μετάφρασης ή της παραμετροποίησης του κειμένου

 

2.1. Επιλέγοντας γιατρό και νοσοκομείο

Η παρακολούθηση και η θεραπεία για τον HIV συνήθως πραγματοποιείται από εξειδικευμένες νοσοκομειακές μονάδες (Μονάδες Ειδικών Λοιμώξεων/ΜΕΛ). Γενικά, αντιμετωπίζεσαι ως εξωτερικός ασθενής, δηλαδή δε διαμένεις στο νοσοκομείο.

Η πρόσβαση στις περισσότερες μονάδες ειδικών λοιμώξεων είναι ελεύθερη. Αυτό σημαίνει ότι δε χρειάζεσαι παραπομπή από κάποιον άλλο γιατρό ή φορέα, για να απευθυνθείς σε αυτές. Μπορείς απλά να τηλεφωνήσεις και να ζητήσεις να εγγραφείς ως ασθενής. Εσύ επιλέγεις σε ποια μονάδα θα απευθυνθείς, ωστόσο, συχνά, το νοσοκομείο όπου έγινε η διάγνωση του HIV είναι και αυτό στο οποίο θα συνεχιστεί η παρακολούθησή σου. Μπορείς να βρεις περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα Κέντρα Αναφοράς AIDS και τις μονάδες ειδικών λοιμώξεων στην περιοχή σου στην ενότητα «Εξέταση για τον HIV», στο www.aids.org.gr ή στην τηλεφωνική γραμμή για το HIV/AIDS του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕ.ΕΛ.Π.ΝΟ.) στο 210 7222 222.

Η θεραπεία για τον HIV παρέχεται δωρεάν στους ανθρώπους που ζουν στην Ελλάδα. Ανεξάρτητα από το καθεστώς παραμονής σου στη χώρα, δε θα χρεωθείς για την περίθαλψη και τη θεραπεία για τον HIV στα δημόσια ελληνικά νοσοκομεία.

 

2.3. Τακτικοί ιατρικοί έλεγχοι

Η υγεία σου θα παρακολουθείται μέσω τακτικών ραντεβού με τον γιατρό σου και, κυρίως, μέσω των αποτελεσμάτων των αιματολογικών σου εξετάσεων (βλ. Σημαντικές ιατρικές εξετάσεις). Εάν έχεις διαγνωσθεί πρόσφατα ή αν είσαι άρρωστος/η σε μια δεδομένη περίοδο, τα ραντεβού αυτά μπορεί να είναι αρκετά συχνά. Όταν τα πράγματα είναι περισσότερο σταθερά, το σύνηθες είναι να ελέγχεσαι κάθε τρεις με έξι μήνες.

Τα ραντεβού με τους γιατρούς σου δίνουν την ευκαιρία να παίρνεις απαντήσεις σε όποια ερωτήματα έχεις γύρω από τον HIV. Αν βλέπεις τακτικά τον ίδιο γιατρό, θα είναι πιο εύκολο να χτίσεις μια καλή σχέση μαζί του. Αν δεν είσαι ευχαριστημένος/η με τον ή τη γιατρό που σε παρακολουθεί, μπορείς να ζητήσεις να αλλάξεις γιατρό ή νοσοκομείο, αν και κάτι τέτοιο δεν είναι πάντα εύκολο.

 

2.4. Λαμβάνοντας υποστήριξη από το νοσοκομείο σου

Το προσωπικό του νοσοκομείου σου δεν είναι εκεί μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσει έναν ιό. Αν μόλις έμαθες ότι έχεις τον HIV, είναι πιθανό να νιώθεις αναστάτωση και σύγχυση (βλ. HIV & Ψυχική υγεία). Το νοσοκομείο σου θα πρέπει να διαθέτει προσωπικό (αν όχι, μπορεί να σε παραπέμψει σε συνεργαζόμενους φορείς) που μπορεί να σου μιλήσει για όσα σε απασχολούν και να σε βοηθήσει να βρεις έναν τρόπο να προχωρήσεις. Θα είναι εξίσου διαθέσιμοι και στο μέλλον.

Εάν θέλεις να κατανοήσεις περισσότερο τον HIV και τη θεραπεία του, μπορείς να μιλήσεις στον γιατρό σου ή σε μια έμπειρη νοσηλεύτρια. Πρακτικά προβλήματα, όπως ζητήματα στέγασης, οικονομικές δυσκολίες ή θέματα σχετικά με το καθεστώς παραμονής σου στη χώρα, μπορεί να σε εμποδίζουν να φροντίζεις την υγεία σου. Το νοσοκομείο ίσως είναι σε θέση να σε φέρει σε επαφή με κοινωνικούς λειτουργούς ή οργανώσεις που μπορούν να βοηθήσουν.

 

2.5. Απόρρητο

Αποτελεί βασική αρχή ότι οι ιατρικές πληροφορίες πρέπει να παραμένουν απόρρητες. Αυτό σημαίνει ότι κανένας δεν πρόκειται να λάβει πληροφορίες για την υγεία σου ή να δει τον ιατρικό σου φάκελο χωρίς τη συγκατάθεσή σου. Το νοσοκομείο που σε παρακολουθεί για τον HIV δε θα δώσει πληροφορίες σε δημόσιες υπηρεσίες ή σε μέλη της οικογένειάς σου. Μάλιστα, οι κανόνες απορρήτου είναι αυστηρότεροι για τον HIV από ό,τι για άλλες ασθένειες. Για αυτό και πρέπει να δίνεις την άδειά σου, προκειμένου να έρθει σε επαφή το νοσοκομείο που σε παρακολουθεί για τον HIV με άλλους γιατρούς που μπορεί να σε παρακολουθούν.

Από την άλλη, μπορεί να διακινούνται πληροφορίες μεταξύ του ιατρονοσηλευτικού προσωπικού του νοσοκομείου που σε παρακολουθεί για τον HIV. Επίσης, εάν ο ιατρός σου σε παραπέμψει για εξετάσεις ή θεραπεία σε κάποια άλλη νοσοκομειακή μονάδα, το προσωπικό που θα σε αναλάβει εκεί, συνήθως, θα έχει ενημερωθεί για το ότι έχεις HIV. Αυτό κυρίως συμβαίνει, ώστε να είναι δυνατό να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις για τη θεραπεία σου.

 

2.6. Άλλες πηγές υποστήριξης

Εκτός της βοήθειας από το νοσοκομείο σου, υπάρχουν πολλές άλλες διαθέσιμες υπηρεσίες για ανθρώπους με HIV. Αυτές παρέχονται από:

  • οργανώσεις για τον HIV και
  • τμήματα κοινωνικής πολιτικής του δήμου και της περιφέρειάς σου.

Οι υπηρεσίες μπορεί να παρέχονται κατά πρόσωπο, τηλεφωνικά ή διαδικτυακά. Μπορείς να λάβεις πληροφορίες και καθοδήγηση για ένα μεγάλο εύρος θεμάτων, από τη θεραπεία ως ζητήματα στέγασης. Εάν είσαι άρρωστος, ίσως είναι διαθέσιμη και πρακτική βοήθεια. Ή μπορεί απλά να θέλεις να μιλήσεις σε κάποιον για το τι περνάς. Yπάρχ ουν ομάδες υποστήριξης, όπου μπορείς να συναντήσεις άλλους ανθρώπους που ζουν με HIV. Μπορεί να είναι καθησυχαστικό να συζητάς με άλλους ανθρώπους που βρίσκονται σε μια παρόμοια κατάσταση ή να γνωρίσεις ανθρώπους που έχουν HIV εδώ και αρκετά χρόνια και ζουν καλά (Πληροφορίες στο www.kentrozois.gr). Υπάρχουν, επίσης, και διαδικτυακά φόρουμ για ανθρώπους που ζουν με HIV.

Διάβασε την επόμενη ενότητα εδώ