• el
Αθήνα: 210 7257617 210 7233848
Θεσσαλονίκη: 2310 237040

Ανοιχτή επιστολή του Κέντρου Ζωής και της PRAKSIS Ενστάσεις σχετικά με τις προβλέψεις του άρθρου 33 Ν. 4368/2016 (Α’ 21) «Υγειονομική κάλυψη ανασφάλιστων και ευάλωτων κοινωνικών ομάδων»

ΠΡΟΣ: – κο Ανδρέα Ξανθό, Υπουργό Υγείας
ΚΟΙΝ: – κο Παύλο Πολάκη, Αναπληρωτή Υπουργό Υγείας – κο Γιάννη Μπασκόζο, Γενικό Γραμματέα Δημόσιας Υγείας – κο Αθανάσιο Γιαννόπουλο, Πρόεδρο ΚΕΕΛΠΝΟ – κο Μάριο Λαζανά, Πρόεδρο ΕΕΜΑΑ – κο Νικόλαο Μανιό, Πρόεδρο Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής των Ελλήνων – κο Ιωάννη Βαρδακαστάνη, Πρόεδρο ΕΣΑμεΑ

Αρ. Πρωτ.: 935
Αθήνα, 7 Μαρτίου 2016

 

Αξιότιμε κε Υπουργέ,

Απευθυνόμαστε σε εσάς ως οργανώσεις για την υποστήριξη των ανθρώπων που ζουν με HIV/AIDS στην Ελλάδα, υπερασπιζόμενες τα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντά τους. Η αντιμετώπιση της HIV λοίμωξης, μέσω της εξασφάλισης από πλευράς του Κράτους δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε κάθε άνθρωπο που ζει με HIV/AIDS και διαβιεί στη χώρα μας ανεξαρτήτως του καθεστώτος διαμονής του, είναι κρίσιμη τόσο σε ατομικό επίπεδο όσο και για την διαφύλαξη της δημόσιας υγείας.

Σύμφωνα με την προσφάτως ψηφισθείσα νομοθεσία στο άρθρο 33 του νόμου 4368/2016 (υποκεφάλαιο Ε’ Μέτρα Ανακούφισης από την Ανθρωπιστική Κρίση και Διασφάλιση της Καθολικής Υγειονομικής Κάλυψης του Πληθυσμού), προβλέφθηκε η ελεύθερη πρόσβαση των ανασφάλιστων και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων στις Δημόσιες Δομές Υγείας και η πρόσβασή τους στην νοσηλευτική και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ως δικαιούχοι των ανωτέρω ρυθμίσεων ορίστηκαν μεταξύ άλλων και τα άτομα με αναπηρία από 67 % και άνω, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος στο οποίο βρίσκονται και της κατοχής νομιμοποιητικών εγγράφων παραμονής στη χώρα (παρ. 2, εδάφιο γ, περίπτωση viii). Βασική προϋπόθεση είναι η κατάσταση υγείας των δικαιούχων να απαιτεί νοσηλεία ή συνεχή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή αποκατάσταση λόγω δυσίατων ή χρόνιων ή ανίατων ή σπάνιων νοσημάτωνπαθήσεων και τα άτομα λοιπών χρόνιων νοσημάτων, εφόσον το χρόνιο νόσημα βεβαιώνεται από ιατρικές γνωματεύσεις θεραπόντων ιατρών Δημόσιων Δομών Παροχής Υπηρεσιών Υγείας ή Πανεπιστημιακών Νοσοκομείων.

Όπως άριστα γνωρίζετε, σύμφωνα με τον Ενιαίο Πίνακα Προσδιορισμού Ποσοστού Αναπηρίας (Αριθμ. Φ. 11321/οικ. 10219/688 (ΦΕΚ Β΄ 1506/04.05.2012), για λοιμώδη νοσήματα και δη για το σύνδρομο της επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας, ποσοστό αναπηρίας άνω του 50% απονέμεται σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αντιρετροϊκή αγωγή με καλή ανταπόκριση, ενώ ποσοστό αναπηρία άνω του 67 %, αποδίδεται σε ασθενείς οι οποίοι λαμβάνουν αντιρετροϊκή αγωγή αλλά εμφανίζουν σοβαρά συμπτώματα. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής: πυρετός, ιδρώτες, απώλεια βάρους, διαρροϊκό σύνδρομο, υποτροπιάζοντα επεισόδια έρπητα ζωστήρα, στοματοφαρυγγική ή υποτροπιάζουσα κολπική μυκητίαση, δυσπλασία ή in situ, καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, πνευμονία, περιφερική νευροπάθεια, νευρογνωσιακές διαταραχές, κ.λ.π.

Σε αυτήν την περίπτωση τόσο τα άτομα με 67 % και άνω αναπηρία όσο και τα άτομα με 50% αναπηρία, θεωρούνται μεν ότι ανήκουν στο ενδιάμεσο στάδιο της HIV λοίμωξης κατά Ε.Π.Π.Π.Α., ωστόσο η κατάσταση της υγείας τους απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. Τυχόν καθυστέρηση στην ενδεδειγμένη για την περίπτωσή τους ιατρική αντιμετώπιση ή έστω και στο ελάχιστο παραμέληση της υγείας τους, είναι πιθανό να οδηγήσει σε επιπλέον πτώση του αριθμού των CD4 και να τους καταστήσει πλέον ασθενείς του AIDS.

Από τα ανωτέρω προκύπτει σαφέστατα ότι η τεθείσα υπό της ανωτέρω διατάξεως προϋπόθεση για πιστοποιημένη αναπηρία της τάξεως του 67 % και άνω είναι επικίνδυνη. Ουσιαστικά στερεί την πρόσβαση σε δωρεάν ιατροφαρμακευτική και νοσηλευτική περίθαλψη σε μεγάλο μέρος του πληθυσμού των ανθρώπων που ζουν με HIV χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα στην Ελλάδα, παρότι τούτο επιβάλλεται σύμφωνα με τις διεθνείς οδηγίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Επιπλέον, το ενδεχόμενο που αφήνει η παράγραφος 5 του άρθρου 33 για οικονομική συμμετοχή των ανασφάλιστων στην φαρμακευτική δαπάνη επί τη βάσει οικονομικών κριτηρίων, θα πρέπει να αποκλεισθεί. Σε ό,τι αφορά στη περίπτωση των αντιρετροϊκών φαρμάκων, το κόστος των οποίων είναι ιδιαίτερα υψηλό, οποιαδήποτε οικονομική συμμετοχή προφανώς και θα παρακώλυε σοβαρότατα την διαφύλαξη του υψίστου αγαθού της δημόσιας υγείας.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω,

Αιτούμεθα ,

Να αναθεωρηθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο η διάταξη του άρθρου 33 του νόμου 4368/2016 ως προς την όγδοη περίπτωση της παρ. 2. απαλείφοντας εξ ολοκλήρου την απαίτηση ποσοστού αναπηρίας.

Να εξαιρεθούν, από την αναμενόμενη υπουργική απόφαση που θα ρυθμίζει τα σχετικά με την οικονομική συμμετοχή των ανασφάλιστων στην φαρμακευτική δαπάνη (παράγραφος 5 του άρθρου 33), τα αντιρετροϊκά φάρμακα για τους ασθενείς με HIV Λοίμωξη αλλά και η φαρμακευτική αγωγή που χορηγείται για την αντιμετώπιση ασθενειών που προκύπτουν από την HIV Λοίμωξη αλλά και ως αποτέλεσμα παρενεργειών της αντιρετροϊκής θεραπείας.

Παραμένουμε πάντα στη διάθεσή σας για κάθε διευκρίνιση και αναμένουμε τη θετική σας ανταπόκρισή.

Για το Κέντρο Ζωής,
kz-ypografi
Λεωνίδας Βακερλής
Πρόεδρος Δ.Σ.
Για την PRAKSIS,
praxis-ypografi
Τζανέτος Αντύπας
Πρόεδρος Δ.Σ.