Δρ.Ο. Κε.Ζω.

Δράση Οροθετικών Κέντρου Ζωής

Δρ.Ο. Κε.Ζω.

Υπάρχουμε κι εμείς! Η ομάδα Δρ.Ο. Κε.Ζω. Ξεφυτρώσαμε μέσα από το γόνιμο έδαφος της κρίσης! Είμαστε εδώ με σκοπό να μείνουμε, έχουμε πρόσωπα, έχουμε τον HIV  στο σώμα μας, και διάθεση για δράση και συντροφικότητα στην καρδιά μας.

Οροθετικοί άντρες και οροθετικές γυναίκες, νιώσαμε την απειλητική ανάσα του οικονομικού κράτους στον σβέρκο μας, ακούσαμε και διαβάσαμε εμβρόντητοι σχέδια που μας αφορούν και απειλούσαν να μας αφανίσουν, και άλλα, και άλλα… και έχοντας στην πλάτη και τα δικά μας ιατρικά και κοινωνικά άγχη και αγωνίες, νιώσαμε, ότι ήρθε η ώρα να βγούμε μπροστά, εμείς οι HIV+, και να κάνουμε κάτι! Τι?  Κατ' αρχάς να δώσουμε απ’ τον χρόνο μας!

Στην πρώτη αυθόρμητη συνάντησή μας ένα Σάββατο του Δεκέμβρη, συζητήσαμε και συμφωνήσαμε ότι εφ’ όσον οι εξελίξεις για τα θέματά μας (επιτροπές, ποσοστά, επιδόματα κλπ.), είναι τόσο γρήγορες, πολλές, πιεστικές, και ασαφείς, θα πρέπει να ενημερωνόμαστε οι ίδιοι, άμεσα, και σε βάθος, για κάθε τι που εξαγγέλλεται και μας αφορά, έτσι ώστε να προλαβαίνουμε να αντιδρούμε αμέσως για ό, τι μας θίγει. Όχι με πανικό και σε επίπεδο "άκουσα, μου είπαν, θα, κλπ.", αλλά ψύχραιμα, οργανωμένα και συγκροτημένα.

Οπότε είπαμε να συναντιόμαστε έχοντας συγκεκριμένους στόχους: χρειαζόμαστε τώρα αυτά και αυτά, ποιός μπορεί και θέλει να κάνει αυτό κι εκείνο.

Κάποιοι από εμάς είπαν εγώ αυτό μπορώ, εγώ εκείνο, και στο τέλος αυτής της συνάντησης, είχαμε τον κατάλληλο άνθρωπο για να ψάχνει νόμους και διατάξεις στο διαδίκτυο, άλλον για να παρευρίσκεται σε συναντήσεις δημόσιες, άλλον για το χ- για το ψ-, προσγειωμένοι σε θέματα τρέχοντα και καυτά, και με προτεραιότητες. Και να το υποστηρίζουμε!

Συναντιόμαστε μια φορά τον μήνα, ή και νωρίτερα αν χρειαστεί, και γίνεται το εξής: Αυτός που έχει αναλάβει την ενημέρωση, παραθέτει όλα τα σχετικά στοιχεία, διατάξεις- νομοσχέδια- νόμους, κλπ, και ό, τι επίκαιρο υπάρχει. Μετά, παρουσιάζονται τα θέματα για τα οποία χρειάζεται ή  θέλουμε κάτι να κάνουμε άμεσα. Ακούμε, σημειώνουμε, και οργανωνόμαστε. Και εφ’ όσον είμαστε εκεί, είμαστε για να προσφέρουμε αυτό που ο καθένας μας έχει αναλάβει να προσφέρει.

Οι συναντήσεις μας είναι παράλληλες και σύμφωνες με το Κέντρο Ζωής, και ο προσανατολισμός της ομάδας είναι εξωστρεφής, και με διάθεση συνεργασίας με άλλες ομάδες οροθετικών και ΑμεΑ γενικότερα. Θέλουμε να είμαστε σε σύμπραξη με ανθρώπους που πάσχουν, ώστε να τα βγάλουμε πέρα μέσα σε μια κοινωνική πολιτική που μετράει κυρίως λεφτά. Επίσης, έχουμε την ευθύνη της οροθετικότητάς μας. Κάποιοι απ’ την ομάδα μπορούν να απευθυνθούν σε κρατικούς φορείς, προσωπικά, σαν οροθετικοί. Ενημερώνουμε με τη σειρά μας και άλλους για τα δικαιώματά μας, μαζεύουμε και αναφέρουμε επώνυμα περιπτώσεις που αντιμετωπιστήκαμε από το κράτος παράνομα και προσβλητικά.

Ζώντας με την σκιά του HIV, βγαίνουμε προς τα έξω με αξιοπρέπεια. Και ζητάμε επίσης αξιοπρέπεια και κοινωνική πρόνοια. Η ομάδα Δρ.Ο. Κε.Ζω.  είναι ανοιχτή σε όποιον έχει να προσφέρει χρόνο και δουλειά γι’ αυτό τον σκοπό.

Δράση Οροθετικών Κέντρου Ζωής
Δρ.Ο. Κε.Ζω.

Μπορείτε να επικοινωνείτε με την ομάδα Δρ.Ο. Κε.Ζω. στέλνοντας μήνυμα στην ηλεκτρονική διεύθυνση: drokezo@gmail.com

Κείμενο από τον συντονιστή της ομάδας Μιχάλη Ντάλα:

Είναι η ¨κρίση¨ που με κάνει να νιώθω έτσι? Ή η ¨κρίση¨ μου, που αλλάζει ?

Νιώθω έντονη την ανάγκη να μεταφέρω, αλλά και να μοιραστώ μαζί σας 
τη σπουδαιότητα της επιλογής των πραγμάτων, που αποφασίζουμε να ¨είμαστε¨.
Σε αυτές λοιπόν τις εποχές ¨κρίσης¨, κρίνω, εντοπίζω μα και νιώθω έντονα , ότι ανάλογα με το που εστιάζω την προσοχή μου, εκεί ακριβώς βρίσκεται και η Ζωή μου.
Όσο περισσότερο επιλέγω να κοιτώ την ομορφιά γύρω μου, τόσο αυτή με πλημμυρίζει. Και είναι σίγουρο πως ομορφιά υπάρχει και στο πιο άσχημο πλάσμα στον πλανήτη, αρκεί να θέλουμε να τη δούμε.
Όσο περισσότερο αγωνίζομαι και διεκδικώ, τόσο πιο πολύ κερδίζω.
Όσο πιο πολύ φωνάζω την αλήθεια μου, τόσο περισσότερο ακούω την αλήθεια των γύρω μου να ενώνεται με την δική μου, και διαπιστώνω πως η αλήθεια είναι πάντα μια, για όλα τα πράγματα, και είναι αυτή που ενώνει.
Όταν εστιάζω στα ¨θετικά¨ των ανθρώπων, αισθάνομαι την προσφορά τους έντονη.
Φορές μάλιστα νιώθω να ανοίγουν  τις ¨αποθήκες¨ τους και να ανακαλύπτουν και οι ίδιοι πως είναι γεμάτες με ό, τι πιο όμορφο, πιο ευγενικό, πιο πραγματικό.
Φορές πάλι, που βρίσκομαι στη μιζέρια μου, την ανθρώπινη, στον φόβο και την αγωνιά, τη δική μου ή του διπλανού μου, στέκομαι.
Ακούω, σέβομαι, συζητώ, μα δεν μένω εκεί, γιατί γνωρίζω καλά πια, πως αυτό δεν είμαι εγώ. Είναι αντίθετο με αυτό που θέλω να είμαι.
Κουράζομαι, νιώθω αδύναμος, κι έτσι… πάω για ύπνο. Ζητώ από τον σκύλο μου, που είναι πάντα πρόθυμος να με πάει μια βόλτα. Κάνω μικρές διακοπές με ανθρώπους που αγαπώ. Διαλογίζομαι, ξεκουράζομαι.
Κι έπειτα είμαι έτοιμος ξανά, να ¨κρίνουμε¨ ίσως μαζί, αυτή την ¨κρίση¨.
Τι θέλουμε να επιλέξουμε για τη συνέχεια της ζωής μας?
Τον φόβο ή την αγάπη?
Τη μοναξιά ή την ενότητα?
Την διεκδίκηση ή την κατάθλιψη?
Τις προσωπικές μικρές διαφορές ή τις μεγάλες αλήθειες μας?
Ας θέσουμε μαζί τους όρους, τους κανόνες της ζωής που θέλουμε να ζούμε.
Ας τους θέσουμε, στον εαυτό μας, στους ανθρώπους που αγαπάμε μα και σε αυτούς που μας είναι αδιάφοροι, στην χώρα μας και σε αυτούς που μας κυβερνάν. Κι αν τελικά δεν μας αρέσει όλο αυτό, ας το αλλάξουμε.
Νομίζω ότι οι κοινωνίες μας δεν αντέχουν άλλη αντίδραση . Αντίθετα, διψούν, για δράση.
Τελικά είναι η ¨κρίση¨ που με κάνει να νιώθω έτσι? Ή η ¨κρίση¨ μου, που με αλλάζει?

                                                                                        Μιχάλης Ντάλας
                                                                                        Συντ.  Δρ.Ο. Κε.Ζω.