• el
  • en
Αθήνα: 210 7257617 210 7233848
Θεσσαλονίκη: 2310 237040

Συναισθηματική ποιότητα ζωής, ψυχική υγεία και HIV

Η ζωή με τον ιό HIV συχνά περιλαμβάνει ένα διαρκές άγχος και μία συνεχή προσπάθεια. Το να μαθαίνεις ότι είσαι οροθετικός μπορεί να προκαλέσει πολλά και μερικές φορές έντονα συναισθήματα. Τα πιο συνηθισμένα συναισθήματα όπως αναφέρονται από τους οροθετικούς αφορούν στο φόβο, την ανησυχία, την ενοχή, τη ντροπή, το θυμό και τη θλίψη. Άλλοι άνθρωποι αισθάνονται μουδιασμένοι και μερικοί άλλοι έχουν ένα αίσθημα ανακούφισης που επιτέλους βρήκαν τι έχουν.

Τα συναισθήματα των ανθρώπων για την οροθετικότητά τους συχνά αλλάζουν με τον καιρό, επομένως η αρχική αντίδραση στην αποκάλυψη της οροθετικότητας δεν είναι πιθανό να κρατήσει για πάντα και πολλοί άνθρωποι σταδιακά αρχίζουν να βιώνουν ότι αποδέχονται το γεγονός ότι έχουν HIV. Η ασθένεια, η διάγνωση, η έναρξη ή αλλαγή της αγωγής, οι παρενέργειες των φαρμάκων, οικονομικά προβλήματα, η διάλυση μίας σχέσης, προβλήματα στον εργασιακό χώρο μπορούν να γίνουν πηγές άγχους ή να προκαλέσουν συναισθηματική ανησυχία και μπορεί να περιλαμβάνουν μία αναθεώρηση ή μία επανεξέταση των συναισθημάτων σχετικά με τη ζωή με τον HIV. Οι περισσότεροι άνθρωποι με HIV θα ανακαλύψουν ότι η συναισθηματική ζωή τους επηρεάζεται από το να ζουν με τον ιό ανεξάρτητα από το πόσο επιτυχημένη ήταν η προσαρμογή τους στη διάγνωση.

Καταρχήν, είναι απόλυτα κατανοητό οι οροθετικοί να έχουν συναισθήματα που τους είναι δύσκολο να διαχειριστούν. Η αναγνώριση αυτών των συναισθημάτων από τους ίδιους είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα για τη διαχείρισή τους.

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί να κάνει κάποιος για να φροντίσει τη συναισθηματική ποιότητα ζωής του. Το να μιλά για τις εμπειρίες και τα συναισθήματά του στο σύντροφό του ή σε ένα φίλο μπορεί να είναι μία μεγάλη βοήθεια. Η συμβουλευτική ή ψυχοθεραπεία, όταν κάποιος δυσκολεύεται με τα συναισθήματα και τις σκέψεις, όταν δεν μπορεί να τα καταλάβει ή να τα αντιμετωπίσει μπορεί επίσης να είναι βοηθητικό.

Ακόμη, ο οροθετικός χρειάζεται να φροντίζει για τις βασικές απαιτήσεις της ζωής –να κοιμάται αρκετά, να τρώει καλά, να ασκείται σωματικά (περπάτημα, αερόβια άσκηση κ.α.).

Το ποτό και τα ναρκωτικά χρησιμοποιούνται από πολλούς ανθρώπους για μία άμεση ανακούφιση, όταν βιώνουν δύσκολα συναισθήματα. Μπορεί να προσφέρουν μία προσωρινή ανακούφιση, αλλά μακροπρόθεσμα είναι πιθανό να δημιουργήσουν μεγαλύτερη δυσκολία στη διαχείριση των συναισθημάτων, και σε μερικές περιπτώσεις, να βλάψουν τη σωματική υγεία.
Μετά από το πρώτο σοκ που προκαλεί η θετική διάγνωση, το άτομο θα θελήσει να ενημερωθεί πιο λεπτομερώς πάνω στο θέμα της υγείας γενικότερα και του aids ειδικότερα. Πολλοί οροθετικοί ξεκινούν να ενημερώνονται για ιατρικές πληροφορίες, αρχίζουν να παρακολουθούν στενά την κατάσταση της υγείας τους και διερευνούν εναλλακτικές/ συμπληρωματικές θεραπείες
Η δραστηριοποίηση σε παραγωγικές και ευχάριστες δραστηριότητες μπορεί να κινητοποιήσει συναισθήματα ικανοποίησης και να οδηγήσει σε μία καλή ποιότητα ζωής.

Το να είναι κάποιος απομονωμένος μπορεί να οδηγήσει σε ανησυχία, οπότε το να βρίσκει κανείς τρόπους να αλληλεπιδρά με άλλους ανθρώπους σε ένα περιβάλλον που αισθάνεται άνετα και ασφάλεια είναι πολύ σημαντικό.

Επίσης, μερικοί οροθετικοί βρίσκουν ότι η πίστη ή πνευματικότητα είναι σημαντικές πηγές ανακούφισης. Η προσευχή και ο διαλογισμός μπορεί να είναι βοηθητικοί.

Ο ψυχολογικός παράγοντας του οροθετικού είναι πολύ σημαντικός στη διατήρηση ή την απόκτηση της υγείας. Τα ακόλουθα θέματα μπορεί να βγουν σταδιακά στη επιφάνεια:

  • Υπαρξιακά ζητήματα σχετικά με το θέμα της θνητότητας
  • Αποδοχή, συναισθηματική και πρακτική σταθεροποίηση στην αντιμετώπιση της ασθένειας
  • Συνύπαρξη αλληλοσυγκρουόμενων συναισθημάτων κατά την συναναστροφή με το οικείο περιβάλλον
  • Ανάγκη για ψυχολογική στήριξη μέσα από ομάδες ή ατομική ψυχοθεραπεία
  • Επανάκτηση της σεξουαλικότητας και της ερωτικής ζωής
  • Ανάπτυξη και διατήρηση της ικανότητας διεκδίκησης ισότιμων σχέσεων, απασχόλησης εργασίας, υγειονομικής φροντίδας

Τελικά το άτομο μπορεί μέσα από μια προσωπική πορεία να φτάσει στο στάδιο της ενδυνάμωσης, δηλαδή να πάρει τα ηνία της ζωής του στα χέρια του. Η διάγνωση και η καθημερινότητα με τον HIV μπορεί τελικά να αποτελέσουν εναύσματα για θετικές αλλαγές που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής. Το άτομο μπορεί επίσης να αποφασίσει να προσφέρει βοήθεια και μήνυμα ελπίδας σε άλλους που βιώνουν παρόμοιες εμπειρίες.