• el
  • en
Αθήνα: 210 7257617 210 7233848
Θεσσαλονίκη: 2310 237040

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ

Το Κέντρο Ζωής βρίσκεται σε  μία συνεχή αναζήτηση εθελοντών και γι’ αυτό το λόγο πολλοί ενδιαφερόμενοι εκπλήσσονται, όταν μαθαίνουν πως η επιλογή εθελοντών γίνεται μέσω αιτήσεων και προσωπικών συνεντεύξεων.

Τι περισσότερο χρειάζεται κάποιος για να γίνει εθελοντής πέρα από τη διάθεση να προσφέρει;

Ο Εθελοντισμός στην πραγματικότητα είναι μια σύνθετη έννοια. Προϋποθέτει: αγάπη, ανθρωπιά και ανάγκη για προσφορά από μένα και σένα σε κείνους που τη χρειάζονται.

Φτάνει όμως αυτό;

Ένα σημαντικό ζήτημα στην εθελοντική προσφορά είναι η συνέπεια: η συνέπεια προς τον άλλο αλλά και προς τον εαυτό!

Ο εθελοντισμός δεν πηγάζει ούτε από υποχρέωση ούτε από καταναγκασμό. Στηρίζεται απλά και μόνο στην επιθυμία που έχει το άτομο να προσφέρει. Επειδή ακριβώς η μόνη κινητήρια δύναμη του εθελοντισμού είναι το προσωπικό ΘΕΛΩ του εθελοντή, η συνειδητή επιλογή και η συνέπεια ως προς τις ανειλημμένες ευθύνες αποτελούν τα πλέον σημαντικά προτερήματα ενός καλού εθελοντή.

Εάν ο εθελοντής/ρια δεν κυριαρχείται από αίσθημα υπευθυνότητας και συνέπειας, ο εθελοντισμός κινδυνεύει να μεταβληθεί σε μια εγωκεντρική πράξη «προσφοράς» που στόχο έχει να ικανοποιήσει την «ανάγκη προσφοράς» που νιώθει κατά καιρούς ο εθελοντής/ρια για λόγους προσωπικής και εγωιστικής μόνο ικανοποίησης. Αυτό φυσικά απέχει κατά πολύ από το γνήσιο πνεύμα του εθελοντισμού.

Στόχος της εθελοντικής εργασίας είναι η υποστήριξη του ατόμου για την κινητοποίηση και ανάπτυξη των δυνατοτήτων και ικανοτήτων που διαθέτει.

Κάθε άνθρωπος άσχετα από τη σωματική, κοινωνική ή οικονομική του κατάσταση, διαθέτει πάμπολλες σωματικές, ψυχικές και πνευματικές ικανότητες για μια ζωή γεμάτη δημιουργικότητα, χαρά και απόλαυση, με άλλα λόγια, μια ζωή γεμάτη εσωτερική ικανοποίηση. Πέραν τούτου, όμως, το άτομο κατέχει και την εγγενή δυνατότητα και τάση να αναπτύξει όλες τις ικανότητές του.
Χρειάζεται επίσης να κατανοήσουμε ότι κάθε ανθρώπινο πλάσμα, λόγω αντικειμενικών συγκυριών, μπορεί σε κάποια περίοδο της ζωής του να καταστεί «ανήμπορο» και «ασθενές» σε σωματικό, κοινωνικό ή οικονομικό επίπεδο. Όσο όμως «ασθενές» κι αν τυχαίνει να είναι το άτομο, αυτή η έκπτωση αφορά μονάχα ένα μέρος των λειτουργιών και δεξιοτήτων του, κι επομένως το άτομο δεν παύει να διατηρεί, εν δυνάμει, όλες τις προαναφερθείσες ικανότητές του.

Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε στην περίπτωση της εθελοντικής υπηρεσίας είναι να υποστηρίξουμε το άτομο να κινητοποιήσει και να αναπτύξει τις δυνατότητες και ικανότητές του, ή ακόμη και να τις αντιληφθεί πρώτα, αν χρειάζεται. Έχοντας αυτό ως στόχο, θα πρέπει να τονώσουμε την αυτοαποδοχή του και την αυτοεκτίμησή του, να συν-πράξουμε έτσι ώστε να επιλυθούν τυχόν οικονομικές, κοινωνικές ή σωματικές αντιξοότητες που μπορεί να ακινητοποιήσουν το άτομο.

Υποστηρίζω, όμως, δεν σημαίνει ούτε αντικαθιστώ ούτε υποκαθιστώ το άτομο ή κάποιες λειτουργίες του. Αντιθέτως, υποστηρίζω σημαίνει παραστέκομαι στο άτομο, το ενθαρρύνω, του προτείνω, σκέφτομαι μαζί του και το διευκολύνω να παρακάμψει τα εμπόδια που το αναχαιτίζουν. Επίσης, σημαίνει πως προσπαθώ να βρω τρόπους και οδούς που θα κινητοποιήσουν το δυναμικό του και τις εν δυνάμει ικανότητές του, μέσα από μια σχέση ισοτιμίας και αλληλοσεβασμού που θα πρέπει να καλλιεργηθεί.